Jak pobrać kał do badania? Przygotowanie i instrukcja krok po kroku

Właściwe pobranie kału do badań – studium przypadku 

February 13, 2026

Stolec stanowi  źródło informacji o stanie zdrowia. Badanie to bezinwazyjny proces, który wymaga jednak właściwego przygotowania. Najważniejsze jest właściwie pobranie próbki do badań.

Rodzaje badań kału 

Stolec bada się  pod kątem: 

  • Pasożytów (badanie parazytologiczne),
  • Obecności wirusów, takich jak adenowirusy, rotawirusy, toksyn A i B, norowirusów,
  • Nosicielstwa pałeczek Shigella oraz Salmonella. 
  • Obecności bakterii (badanie mikrobiologiczne). W tym celu pobierana jest próbka na posiew. 

Kiedy pobrać materiał?

Stolec powinien ulec badaniom 1-3 tygodni od zakończeniu antybiotykoterapii. Podobnie przy lekach na pasożyty czy środku kontrastowym. Można poddać stolec badaniu przed leczeniem.

Jaki pojemnik wybrać?

W aptece powszechnie dostępne są pojemniki dedykowane do pobrania próbki kału. Do pojemnika dołączona jest szpatułka, która umożliwia komfortowe i higieniczne przełożenie fragmentu stolca. Ilość kału badania to w przybliżeniu rozmiar orzecha włoskiego. 

Jak pobrać próbkę?

Próbka stolca powinna zostać pobrana na czyste, całkowicie suche podłoże. W aptece dostępne są  nakładki na toaletę. W przypadku najmłodszych próbkę można pobrać z umytego, suchego i wyparzonego nocnika. Jeśli Pacjent nie kontroluje jeszcze oddawania stolca, materiał można pobrać z pampersa. 

Najważniejsze, żeby kał do badania ( u dzieci jak i u dorosłych) nie był zanieczyszczony detergentami bądź wodą z sedesu albo moczem. 

Pobór w zależności od celu nadania 

Do pobrań celem wykonania badań mikrobiologicznych wskazane jest opróżnienie pęcherza przed oddaniem stolca  (kał bez styczności z moczem). Materiał należy pobrać z kilku obszarów stolca, zwłaszcza z miejsc, gdzie zauważony został śluz, krew czy ropa. 

Jeżeli kał będzie badany pod kątem pasożytów, materiał musi zostać zebrany trzykrotnie w ciągu 10 dni. Zalecane odstępy wynoszą 2-3 dni (zwiększenie szansy wykrycia pasożytów). Cysty pierwotniaków nie wydala się z regularnie. Jeśli lekarz podejrzewa takie schorzenia jak giardioza czy ameboza, kał należy badać sześciokrotnie w czasie 14 dni. 

Inaczej pobierany jest kał na podłoże transportowe. Stolec oddawany jest do jałowego pojemnika. Następnie wymazówką, która zakończona jest wacikiem, wykonuje się w kale kilka obrotów (w kilku miejscach). Wymazówkę przenosi się do specjalnego podłoża z żelem (podłoża transportowego). 

Przechowywanie i transport pobranej próbki kału 

Materiał dostarcza się  do laboratorium w możliwie najkrótszym czasie (maksymalnie 2 godziny od pobrania do dostarczenia). Pojemnik znajdować ma się w lodówce (temperatura od 2 do 8°C). W lodówce materiał do badań można przetrzymać max 24 godziny). Później konieczne jest pobranie nowego fragmentu kału.

Jakie opisać pojemnik?

Na pojemniku z próbką umieszcza się imię i nazwisko wraz z  numerem PESEL. Dane są kluczowe do poprawnej weryfikacji. 

Umieszcza się na pojemniku datę i godzinę pobrania. 

Jak przygotować się do badania?

Dieta przez 1-3 dni przed powinna być lekkostrawna. Niewskazane są potrawy tłuste i ostre. Na kilka dni wyklucza się surowe warzywa i owoce czy  składniki barwiące kał. Niewskazane jest też spożywanie produktów wzdymających, np. fasoli, cebuli, kapusty czy grochu. 

Warto zaprzestać przyjmowania preparatów z żelazem, węglem albo bizmutem. Nie wolno stosować także czopków oraz wlewek. Dzięki temu znacząco podwyższa się wiarygodność uzyskanych wyników.

FAQ- najczęstsze pytania o pobranie kału do badań 

  1. Czy materiał ma być pobrany z porannej kupy?

Nie, materiał nie musi pochodzić z porannego stolca. Chodzi tylko o to, aby próbka była świeżo dostarczona do laboratorium. 

  1. Czy do pobrania muszę być na czczo?

Nie, nie ma konieczności bycia na czczo w celu pobrania pełnowartościowej próbki kału. 

  1. Ile kału pobrać?

Wystarczającą ilością  jest wielkość zbliżona do gabarytów orzecha włoskiego. 

  1. Co fałszuje wyniki?

Zafałszować wynik mogą spożyte duże ilości błonnika. Alkohol również zmienia parametry. 

Bibliografia: 

  1. Dembińska-Kieć, A., Naskalski, J. W. (red.). (2017). Diagnostyka laboratoryjna z elementami biochemii klinicznej. Wrocław: Elsevier Urban & Partner.,
  2. World Health Organization. (2019). Basic laboratory procedures in clinical bacteriology. Geneva: WHO.,
  3. Krajowa Izba Diagnostów Laboratoryjnych. (2020). Standardy jakości w medycznych laboratoriach diagnostycznych. Warszawa: KIDL.

Informacje na stronie mają charakter edukacyjny. W przypadku problemów ze zdrowiem należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem.