Posocznica (sepsa) – przyczyny, objawy i metody leczenia

Posocznica (sepsa) – studium przypadku 

May 28, 2026

Zdrowie to dla wielu priorytet. Tymczasem jednym z zagrożeń jest posocznica (sepsa). Poznaj najważniejsze informacje. 

Charakterystyka choroby 

Posocznica nazywana jest także sepsą. Wywołuje stan bezpośrednio zagrażający życiu. Prowadzi do uszkodzenia tkanek i narządów przez zakażenie bakteryjne. Choroba rozpoznawana jest u dorosłych i dzieci. 

Główne źródła pierwotnego zakażenia 

Posocznica wywoływana jest przez zakażenie bakteriami Gram – ujemnymi. Wskazuje się takie szczepy jak: 

  • Klebsiella pneumonie,
  • Acinetobacter baumani,
  • Escherichia coli, 
  • Neisseria meningitidis,
  • Haemophilus influenzae.

Zakażenie mogą wywołać również bakterie Gram – dodatnie. Najczęściej jest to Staphylococcus aureus bądź Stereptococcus pneumoniae

Może zdarzyć się, że przyczyną sepsy są grzyby. Wówczas są to Candida albicans

Mechanizm powstania zakażenia 

Sepsa powstaje przez toczące się w organizmie zakażenie. Może ono dotyczyć układu: 

Czynniki zwiększające ryzyko 

Wskazać można czynniki, które potęgują ryzyko wystąpienia posocznicy. Zdecydowanie to ogólny zły stan zdrowia Pacjenta. Ponadto wskazuję się na obecność: 

  • Cewnika, 
  • Drenów,
  • Protez, 
  • Przetłoczenia krwi,
  • Odleżyny,
  • Rany 

Lekarze wskazują, że sepsa najczęściej diagnozowana jest u Pacjentów przebywających na OIOM- ie, czyli Oddziale Intensywnej Terapii. Jest ona często przyczyną zgonów. 

Wczesne objawy kliniczne 

Objawy posocznicy są gwałtowne i dynamiczne. Stan Pacjenta szybko ulega pogorszeniu. Często pojawia się gorączka, powyżej 38°C. U innych Pacjentów temperatura może spaść poniżej 36°C. Pacjenci mówią o silnych dreszczach. Odczuwane jest ogromne osłabienie. Dodatkowo wzrasta częstotliwość pracy serca, tj. pojawia się tachykardia (< 90 /min). Oddech staje się bardziej intensywny (< 22/ min). U niektórych osób może wystąpić duszność. Pojawić się mogą wymioty. 

Symptomy ogólnoustrojowe sepsy 

Posocznica wywołuje także objawy ogólnoustrojowe. Najczęściej są to bóle mięśni i brzucha. Dodatkowo pojawić się może zblednięcie powłok skórnych. Często występują zaburzenia świadomości. Rzadziej na całym ciele może wystąpić wysypka. 

Sepsa może występować w różnym nasileniu. Najcięższą postacią jest wstrząs septyczny, tj. niewydolność krążenia. Wówczas obserwuje się znaczny spadek ciśnienia krwi. W efekcie pojawia się pogorszenie utlenienia wszelkich tkanek w organizmie i ich postępującego uszkodzenia. W najgorszym stadium dochodzi do ich obumierania. Następnie dochodzi do: 

  • Ostrej niewydolności oddechowej (ARDS),
  • Ostrego uszkodzenia nerek (brak wydalania i produkcji moczu),
  • Niedokrwienia i martwiczych zmian w jelitach,
  • Ostrej niewydolności wątroby 

Diagnostyka laboratoryjna 

Diagnostyka musi być sprawna. Każda godzina zwłoki zwiększa ryzyko niewydolności narządów. Ciężkość stadium sepsy ocenia się poprzez badanie profilu cytokin. Z próbki krwi oznacza się stężenie cytokin pro i przeciwzapalnych TNT alfa oraz interleukin IL. 

Szybka diagnostyka wykonywana jest przy użyciu skali qSOFA, zwanej oceną przyłóżkową. Sepsa diagnozowana jest gdy występują co najmniej 2 z takich objawów jak: 

  • RR skurczowe mniejsze bądź równe 100 mmHg, 
  • Częstość oddechów jest większa bądź równa 22 / min, 
  • Pojawiają się zaburzenia świadomości. 

Leczenie przyczynowe i objawowe 

Leczenie sepsy jest skuteczne tylko w jej początkowym stadium. Dlatego każdy niepokojący symptom powinien być skonsultowany z lekarzem. Nieleczona sesja wywoła niewydolność wielonarządową (burzę cytokinową) i zgon. 

Leczenie jest dwutorowe – zwalcza się przyczynę i łagodzi występujące objawy. Najczęściej wdrażana jest antybiotykoterapia (zwalczająca bakterie, wirusy czy grzyby, wywołujące sepsę). Wybiera się leki o szerokim działaniu. Po dokładnym  zidentyfikowaniu przyczyny wprowadzane są tzw. leki celowane (przeciwko konkretnemu drobnoustrojowi). 

Ważne jest leczenie przeciwwstrząsowe, a także stosowanie środków utrzymujących właściwe ciśnienie tętnicze krwi. 

Niezbędne jest wprowadzenie terapii kwasicy metabolicznej, niewydolności narządów. Niekiedy koniecznością jest przetaczanie krwi albo dializy.

FAQ – najczęściej zadawane pytania 

  1. Czy jest uleczalna?

Tak, jeśli jest szybko rozpoznana. Leczenie musi być dopasowane i natychmiastowe. 

  1. Ile trwa leczenie?

Jest zależne od zaawansowania choroby. Lekki przebieg około kilku tygodni. Pełna rekonwalescencja może zająć kilka miesięcy. 

  1. Czy sepsa jest zaraźliwa? 

Sama sepsa nie jest zaraźliwa. Zaraźliwe może być natomiast zakażenie, które ją wywołało.

  1. Jakie są rokowania? 

Indywidualne, zależne od wieku Pacjenta, ogólnego stanu zdrowia, rodzaju zakażenia. 

Bibliografia

  1. Dzierżanowska D., Zakażenia szpitalne, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2018.,
  2. World Health Organization, Improving the prevention, diagnosis and clinical management of sepsis, Resolution WHA70.7, WHO, Genewa 2017.,
  3. Hryniewicz W., Meszaros J. (red.), Antybiotykoterapia praktyczna, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2021.

Informacje na stronie mają charakter edukacyjny. W przypadku problemów ze zdrowiem należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem.