Wyróżniamy uwarunkowaną genetycznie chorobę, nazywaną hemochromatozą. Objawia się nadmiernym gromadzeniem żelaza w organizmie. Nawet co 10 osoba w Europie może być nosicielem genu HFE (odpowiedzialnego za chorobę). Obciążenie genetyczne towarzyszy Pacjentom od urodzenia. Pierwsze symptomy widoczne są w około 40 roku życia.
Rodzaje omawianej dolegliwości
Wyróżniamy dwa typy:
- Hemochromatozę dziedziną (pierwotną),
- Hemochromatozę wtórną (nabytą).
Choroba pierwotna to mutacje genetyczne HFE typu 1,2 oraz 3. Postać wtórna rozwija się np. poprzez wielokrotnego transfuzję krwi, choroby układu krwionośnego, a także przewlekłe schorzenia wątroby.
Przyczyny i dziedziczenie
Główna etiologia oparta jest na zbyt dużym wchłanianiem związku w jelitach. Dzieje się tak przez uszkodzenie genu HFE. To on odpowiada za kontrolę procesu wchłaniania żelaza. Choroba częściej rozwija się u mężczyzn. U kobiet występuje ciąża, laktacja, cykl menstruacyjny, które usuwają nadmiar żelaza z organizmu. Co ważne, fizjologiczne procesy nie są wystarczające do ochrony przed akumulacją nadmiaru pierwiastka.
W rzadkich przypadkach przyczynę stanowi uszkodzenie genów kodujących białka ceruloplazminy, transferyny, hemojuweliny bądź hepcydyny.
Choroba jest dziedziczona w sposób autosomalny recesywny. Jeśli każdy z rodziców jest nosicielem mutacji genowej, ryzyko urodzenia dziecka z tą chorobą wynosi 25%. Kiedy jedno z rodziców jest chore, dzieci najczęściej są jedynie nosicielami genu (nie zapadają na chorobę).
Główne objawy hemochromatozy
Nadmiar żelaza w organizmie gromadzi się głównie w tkankach serca, wątroby, trzustki, stawów (narządach miąższowych). Zbyt duża ilość tego pierwiastka uszkadza te narządy. Najwięcej pierwiastka odkłada się w wątrobie oraz trzustce. Typowym objawem jej zwłóknienie wątroby, jej niewydolność. Czasami rozwija się choroba nowotworowa tych narządów. Do widocznych objawów zaliczamy:
- Dolegliwość jelitowe i żołądkowe,
- Silne bóle brzucha,
- Ogólne osłabienie,
- Zmiany przypominające zespół jelita wrażliwego,
- Zmniejszenie masy ciała,
- Cukrzycę,
- Insulinooporność,
- Zapalenia i zwyrodnienia w układzie ruchu,
- Zaburzenia rytmu serca,
- Zmiany w gospodarce hormonalnej,
- Dolegliwość sercowo – naczyniowe
Do wystąpienia objawów konieczna jest mutacja dwóch kopii genu HFE.
Typowe objawy skórne
Typowe zmiany obserwuje się na skórze. Dochodzi do jej zbrązowienia. Czasami do szaro – brunatnych przebarwień. Zmiany są bardziej nasilone na obszarach, które są eksponowane na słońce. Dodatkowo Pacjenci mówią o suchości skóry. Zmiany pojawiają się stopniowo. Nie występują u wszystkich osób.
Podstawowa diagnostyka medyczna
Najistotniejsze jest wczesne wykrycie. Przede wszystkim badane jest stężenie żelaza we krwi. Dodatkowymi badaniami są:
- Stężenia enzymów wątrobowych,
- Ferrytyna,
- Parametr całkowitej zdolności wiązania żelaza,
- Genetyczne badania pod kątem mutacji HFE,
- Histologiczne badania (wycinka wątroby/ trzustki).
Wykonanie badań genetycznych pozwala na wykluczenie albo potwierdzenie choroby. Jeśli u jego z członka rodziny występuje hemochromatoza, to znak, aby badania wykonać u siebie (także u dzieci).
Leczenie omawianej przypadłości
Nie ma możliwości w omawianej chorobie genetycznej, zastąpić wadliwego genu – prawidłowo działającym. Proces leczniczy opiera się na opóźnianiu postępowania dolegliwości. Łagodzi się objawy. Dodatkowo stosuje się krwioupusty (usuwany jest nadmiar żelaza). Inaczej zwane flebotomią.
Stosuje się środki farmakologiczne – defroksaminy. Wiążą one żelazo, bezpiecznie usuwając z organizmu. Monitorowane jest stężenie ferrytyny, wysycenie transferyny.
Prowadzenie właściwej diety
Przy omawianej dolegliwości kluczowe znaczenie ma dieta. Priorytetem jest eliminacja produktów bogatych w żelazo. Dlatego lekarze zalecają ograniczenie czerwonego mięsa. Należy wyeliminować spożycie alkoholu. Warto zmniejszyć ilość przyjmowanych produktów, które są bogate w witaminę C. Jej duża ilość zwiększa wchłanianie żelaza z diety.
Powikłania nadmiaru żelaza
Nieleczone nadwyżki żelaza w organizmie wywołać mogą marskość wątroby. To stan bezpośrednio zagrażających życiu. Pierwiastek w zbyt dużym stężeniu wywołuje problemy z sercem, tj. kardiomiopatię albo zaburzenia rytmu serca. Pojawić się mogą zaburzenia hormonalne – hipogonadyzm. Częste są bóle i uszkodzenia mięśni oraz stawów. Zwiększa się ryzyko nowotworów.
FAQ – najczęściej zadawane pytania
- Czy jest uleczalna?
Postać dziedzina nie jest uleczalna. Wykryta wcześnie, może być bardzo dobrze kontrolowana.
- Kogo najczęściej spotyka?
Najczęściej chorują mężczyźni. Zwykle między 40. a 60. rokiem życia.
- Czy jest groźna?
Tak, jeśli nie jest objęta leczeniem. Dochodzi do wielu poważnych dolegliwości.
- Jakie są czynniki ryzyka?
Ryzyko zachorowania wzrasta, gdy w rodzinie któryś członek chorował.
Bibliografia
- European Association for the Study of the Liver (EASL). (2010). EASL clinical practice guidelines for HFE hemochromatosis. Journal of Hepatology, 53(1), 3–22. DOI: 10.1016/j.jhep.2010.03.001.,
- Cathcart, J., & Mukhopadhya, A. (2023). European Association for Study of the Liver (EASL) clinical practice guidelines on haemochromatosis. Frontline Gastroenterology, 14(4), 282–286.,
- Yin, J. L., Cussen, C., Harrington, C., i wsp. (2023). Guideline Review: European Association for the Study of Liver (EASL) Clinical Practice Guidelines on Haemochromatosis. Journal of Clinical and Experimental Hepatology, 13(4), 649–655.